LaLaNa

ช่วงนี้เป็นวันหยุดลางานยาวเลยค่ะ

พักผ่อน ออกเที่ยวนอกประเทศบ้าง

แล้วประเทศที่ชั้นได้เลือก

ไม่ไกลบ้านเราเลยค่ะ

..สิงคโปร์..

 

ด้วยความบังเอิน ที่เกินจะเชื่อ

ชั้นได้จองตั๋วเครื่องบินล่วงหน้าก่อนการเดินทางถึงครึ่งปี

เนื่องด้วยเพราะมีโปรโมชั่นพิเศษจากสายการบิน

สิงคโปร์ .. จึงเป็นสถานที่ๆชั้นเลือกจะเดินทางในวันหยุดพักผ่อน

 

แต่ใครจะรู้ ว่าที่ๆชั้นเลือกจะมาพักผ่อนนี้

กลับทำให้ชั้น มีแต่น้ำตา .........

 

เพื่อนๆอาจจะยังไม่รุ้เรื่องราวอะไรเลย

ของ ลลนา

ชั้นเป็นผู้หญิงธรรมดาๆคนนึงค่ะ

เรียนจบมาได้ปีกว่า จากมหาวิทยาลัยเอกชนมีชื่อแห่งหนึ่ง

แต่แล้ววันนึง ตามที่ฝันว่าจะได้ทำงานในเมืองใหญ่ที่ปรารถนา

ก้อต้องกลับไปอยู่กับครอบครัว และใช้ชีวิตหลังบรรลุนิติภาวะแล้ว  ณ เกาะสวรรค์ ของเมืองไทย

 

ลลนา มีแฟนแล้วค่ะ

เราห่างกันมาก

มากจนเกินที่ใครๆจะคิด  ว่าทำไมยังคบกันได้ถึงเกือบสองปี

รักกันมาก แต่ปัญหาก้อมาก ไม่ต่างกัน

แต่ทุกวันนี้ก้อยังคงใช้คำว่า "คนรัก" ด้วยกัน

 

ย้อนมาเข้าเรื่องจาก Title ของวันนี้ดีกว่าค่ะ

ทำไมเมืองแห่งเมอไลอ่อน ถึงได้กลายเป็นเมืองแห่งน้ำตา

อย่าไปโทดเจ้าเมอไลอ่อน .. สิงโตทะเลประจำเมืองเค้าเลยค่ะ

เมอไลอ่อน ไม่ได้ทำความผิดอะไร  (เหอะๆๆ)

แต่ชั้นเองนั่นล่ะค่ะ ที่มีความผิด แล้วไปโยนให้เจ้าเมอไลอ่อน

 

สามเดือนแล้วสินะคะ

หลังจากครั้งแรก ที่เราได้เจอกัน

จนมาถึงครั้งนี้ ครั้งที่สองของเรา

เวลาก้อเลยผ่านมาเป็นเวลาเศษหนึ่งส่วนสี่ของปีกันเลยทีเดียว..กว่าชั้น จะได้เจอกับคุณ

 

พี่เจ (นามแฝง) ยังคงดูดีเหมือนเดิม

ผู้ชายหน้าตาจีนแท้ๆ ขาว สูง บุคลิกดี ภายใต้ชุดทำงานชุดนั้น

แค่เห็นเค้าเดินมาจากมุมมืดๆ จากตึกใหญ่กลางเมืองมุมนั้น

ชั้นก้อจำได้ทันที ว่าเค้าคนนั้น คือคนที่ชั้นรอมาตลอดสามเดือน

เค้ากำลังอยู่ตรงหน้าชั้น  เวลาสองทุ่ม ในวันสุดท้ายของเดือนกรกฏาคม

พี่เจ ยังคงมีใบหน้า  ที่ทำให้ชั้นไม่กล้ามองให้เห็น

พี่เจ ยังคงมีสายตา  ที่ทำให้ชั้นต้องหลบเสมอเวลาทีเค้ามองมา

ผู้ชายตรงหน้าของชั้น กำลังคิดอะไรอยุ่

ไม่มีใครสามารถเดาออกได้..

..เค้าช่างเป็นผู้ชายที่โลกเดาความคิดไม่ออกจิงๆ..

 

พี่เจทักทายชั้นด้วยน้ำเสียงเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง

ผู้ชายที่มีความมั่นใจสูงคนนี้ กำลังพาชั้นเดินไปยังร้านๆนึง ไม่ไกลจากจุดที่เราเจอกัน

ร้านที่ดูข้างนอก เหมือนร้านนั่งสังสรรค์ธรรมดาๆร้านนึงกลางเมืองสิงคโปร์

แต่ทำไม.. วินาที ที่ชั้นนั่งอยู๋ที่โต๊ะริมกระจกตัวนี้

มันกลับทำให้ชั้น ..  หายใจแทบไม่เป็นจังหวะ

 

พี่เจสั่งเบียร์มาให้ชั้นหนึ่งแก้วใหญ่

และของเค้า ก้ออีกหนึ่งแก้วที่ไม่ต่างกัน

เราเริ่มบทสนทนาเหมือนคู่ทั่วๆไป

ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบของกันและกัน

พี่เจยังคงทำให้ชั้นทึ่ง ไม่เปลี่ยนแปลง

ชั้นชอบความคิดของเค้า เหมือนครั้งแรก ที่เราได้คุยกัน

เค้าเป็นผู้ชายคนแรก ทีทำให้ชั้นรู้สึกว่า

เค้าควบคุมชั้นได้

แต่ก้อนะคะ ... ยังไงซะ เค้าก้อเปนแค่พี่เจ

และชั้น  ก้อเป็นแค่ น้องลลนา

 

ชั้นคงจะคิดได้แบบนั้น ..

ถ้าเรื่องราวเมื่อสามเดือนที่แล้ว ที่เราได้เจอกัน

มันไม่ได้ทำให้ชั้น

.. จำเค้าได้ โดยไม่ลืม ..

 

ชั้นกับพี่เจ ได้เจอกันครั้งแรก ในรถยุโรปหรูคันนั้น ซึ่งมารับชั้นถึงที่

ผู้ชายคนนี้น่ะหรอ ที่เพื่อนชั้นเคยเอ่ยถึงเมื่อนานมาแล้ว

ว่าจะมาเยี่ยมเยียนเพื่อนต่างเพศของชั้น ที่เกาะสวรรค์แห่งนี้

ด้วยความที่เพื่อนชั้น มีความเป็นสุภาพบุรุษอะไรขึ้นมาหรือยังไงไม่รู้

เมื่อมาถึงที่ๆมารับชั้น เพื่อนชั้นรีบลงมาจากด้านหลัง แล้วไปนั่งหน้าข้างๆคนขับรถของเค้า

จึงทำให้ชั้น ต้องนั่งข้างหลังกับเพื่อนของเค้า  โดยปริยาย

 

'สวัสดีครับ ... เจ คับ'    ประโยคแรกที่ชั้นได้ยินจากปากผู้ชายคนนั้น

'ลลนาค่ะ .. เพิ่งมาถึงเลยหรอคะเนี่ย'

'ใช่ครับ  .... มาไฟล์ทใกล้ๆกับคริสเลย '

'อ๋อค่ะ :]  ,  คริส .. ลลนาหิวแล้ว หาไรกินกัน !!!'   ชั้นจบบทสนทนาระหว่างชั้น กับ พี่เจ เพราะความหิวของเทอนั่นเอง

'ok  ok จะกินไรล่ะเทอ  มาถึงก้อบ่นหิวเลย'  คริสตอบด้วยเสียงยียวน

ทุกครั้งที่เราคุยกัน ตั้งแต่ประถม จนถึงตอนนี้   ถึงแม้ว่าลลนา กับคริส จะไม่ได้ติดต่อกันเลย ตั้งแต่ช่วงมัธยม จนจบมหาลัย แต่คริส ยังคงใช้น้ำเสียงยียวนกับลลนาแบบนี้ ไม่เคยเปลี่ยน

'เจว่า  ให้ลลนาเลือกเลยละกันนะ ว่าจะพาเจไปกินอะไรอร่อยๆที่นี่เป็นมื้อแรกดี'  พี่เจสวนขึ้นมาเพื่อตัดบทเถียงกันไปมา ระหว่างคริสกับลลนา

'โอเคเลยค่า..  ลลนาจัดให้ '

 

หลังจากที่ลลนาได้ทำหน้าที่เป็นไกด์พาผู้มาเยือนไปกินอาหารพื้นเมืองแนะนำแล้ว ทุกครั้งที่ลลนาหันหน้าไปทางพี่เจ ลลนากลับรู้สึกเหมือนโดนเค้ามองอยู่ แต่เทอก้อไม่ได้คิดอะไรมากมาย เพราะได้ยินมาจากคริสก่อนหน้านี้แล้ว ว่าพี่เจมีคนรู้ใจแล้ว ไม่ต่างจากชั้นเลย

หลังจากเสร็จมืออาหารมื้อนั้น  คริสได้เอ่ยปากชวนชั้นไปเที่ยวผับชื่อดังในคืนนั้น

'ขอคิดดูก่อนนะ เล่นตัวได้ป๊ะ'   ลลนาตอบคริสด้วยวาจายียวนไม่ต่างกัน

'ไปด้วยกันนะคับ พาเจเที่ยวหน่อย'  พี่เจได้เอ่ยปากขอด้วยตัวเอง

'โทมาอีกทีละกันนะคริส  แล้วจะให้คำตอบอีกทีละกัน'  แล้วชั้น ก้อลงจากรถคนนั้น ยังจุดที่คริสมารับตอนแรก

 

และแล้วคืนนั้น ก้อได้ไปเที่ยวกับเพื่อนกลุ่มของคริส รวมทั้งพี่เจด้วย .......

คืนนั้น ชั้นต้องแยกร่างออกเป็นสองคน

เนื่องจากไปกับทั้งกลุ่มคริส และกลุ่มเพื่อนสาวสมัยมัธยม

จึงทำให้ต้องเดินไปเดินมาระหว่างสองโต๊ะนี้ทั้งคืน

โต๊ะคริสกินเหล้ากันหนักมาก

มากจนสังเกตได้ว่า พี่เจ ดูหน้าแดงผิดปกติ

ทุกครั้งที่ชั้นหันไปทางพี่เจ รู้สึกได้ ว่าพี่เจ กำลังมองชั้นอยู่

พี่เจยิ้มให้ชั้นทุกครั้ง ที่ชั้นหันไปเห็นเค้าพอดี

แล้วชั้นก้อยิ้มตอบเค้าไปทุกครั้ง

พี่เจคว้ามือชั้นไปจับ แล้วหันมาบอกชั้นเบาๆ ว่าคริสจะไปต่อร้านอื่นแล้ว ลลนาจะไปมั๊ย

'ไม่ดีกว่าค่ะ  ลลนาขออยุ่กับเพื่อนอีกโต๊ะสักแป๊บ แล้วก้อจะกลับแล้วค่ะ' ชั้นค่อยๆเอาคลายมือพี่เจออกอย่างเบาๆ

'ขอยืมโทสับหน่อยสิคับ' พี่เจบอกกับขั้น พร้อมเอามือมาหยิบโทสับของชั้นไป พร้อมทั้งกดเบอร์ๆนึงแล้วโทออก

'นี่เบอร์พี่เจนะ  ป๊ะ .. ไปส่งพี่เจหน้าร้านหน่อย' ว่าแล้วพี่เจก้อกลับมาจับมือชั้นอีกครั้ง แล้วจูงมือชั้นออกไปยังหน้าร้าน

คริสหันมาเห็นพอดี จึงรีบเดินตามออกมาหน้าร้านอย่างเร็ว เพราะเห็นสีหน้าตกใจของชั้น

'อ๊ะๆๆ นี่อะไรกันน่ะลลนา ยังไงเนี่ย' คริสเปิดคำถามขึ้นหลังจากเห็นพี่เจกำลังกุมมือชั้นอยู่หน้าร้าน

'คริส .. ชั้นว่าพี่เจไม่ไหวละมั๊ง  ดูหน้าดิ  แดงซะขนาดนี้'

'ไปๆๆเจไป  ไปต่ออีกร้านดีกว่า'  ว่าแล้วคริสก้อไปโอบคอพี่เอให้เดินไปที่รถ แต่ไม่วายที่พี่เจจะหันมาบอกชั้นด้วยน่าตาวิงวอนว่า  'พี่เจไม่อยากไปต่อเลย'  ชั้นก้อได้แต่ทำหน้าเห็นใจ แล้วก้อเดินกลับเข้าไปในร้าน

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ได้เวลาที่จะกลับบ้านแล้ว ลลนาจึงหยิบโทสับจากในกระเป๋าออกมาเพื่อดูเวลา

3 miss call พร้อม 1 sms  !!!  ลลนาคิดในใจ   แย่แล้ว แฟนโทตามแน่ๆ

แต่หลังจากที่เปิดไปดูรายละเอียดทั้งหมดนั้นในมือถือ ชั้นก้อได้พบว่า ทั้งสายไม่ได้รับ และข้อความทั้งหมด มาจากพี่เจ

' Please call me back now na kab/ J '

 

 

 

 

@@ขอตัวไปนอนก่อนนะคะ แล้วจะมาอัพต่อไม่ช้านี้แน่นอน@@

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 3 Aug 2009 02:59:27 by LaLaNa

edit @ 4 Aug 2009 13:04:34 by LaLaNa

สวัสดี เพื่อนๆชาว exteen ทุกๆคนค่ะ

ดีใจมั๊ยคะ ที่ได้มีน้องใหม่ประจำบล็อคเพิ่มขึ้นมาอีกคน

ไม่คิดเหมือนกัน ว่าวันนึง จะได้กลับมาทำบล็อคอีกครั้ง

แต่สุดท้ายแล้ว ณ วันนี้ ชั้นก้อได้กลับมาเป็นเด็กบล็อคอีกครั้งนึง .. จะเป็นไรไปล่ะเนอะ

 

เรื่องราวต่างๆในบล็อคแห่งนี้

เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นต่างๆมากมาย กับผู้หญิงคนนึง

ที่ได้ดำเนินชีวิตมา ภายใต้ชื่อๆนึง

แต่ในบล็อคแห่งนี้ ขอดำเนินเรื่องด้วยชื่ออีกชื่อนึง

เพราะด้วยความกลมของโลกนั่นเอง

(บางที..การที่คนรู้จักเราจิงๆ ได้มาอ่านเรื่องของเรา โดยที่เค้ารุ้ ว่าเราเปนใคร

แล้วเค้าจะได้อรรถรถในการจินตนาการมั๊ยล่ะ ???   :]

 

เรื่องราวตั้งแต่นับบัดนี้

จะขอดำเนินเรื่อง โดยใช้นามของตัวชั้นคนนี้ว่า

 

.. ลลนา ..